1 มกราคม 2010: เซอร์ไพร์สจากโทนี่!

1 มกราคม 2010

ปีใหม่ทั้งทีก็ต้องมี New Year Resolution นิดนึง
เรามีเรื่องที่ตั้งใจทำเยอะแยะเลยนะ จำได้ว่าคืนสิ้นปี (ที่จิตตกๆอะ) ก็ทวิตไว้ด้วย อาทิ

1) จะคุมนน.ตัวไม่ให้เกิน 49 กก.
2) นอนก่อนเที่ยงคืน ตื่นแปดโมง (ข้อนี้ละเลยไปแแล้วเมื่อตอนอยู่ปาย)
3) …… (จำไม่ได้แต่รู้สึกจะเรื่องผช.)
4) …… (จำไม่ได้แต่รู้สึกจะเรื่องผช.)
เอ๊ะ…ทำไมเป็นงี้เนี่ย  :???: แต่อีกข้อที่อยากทำมากๆ คือ
5) อัพเดทบล๊อกให้ได้ทุกวัน << ข้อนี้เนี่ยเนื่องจากปีใหม่ปั๊บก็อยู่เชียงใหม่แล้วแล่นต่อไปปาย
ทำให้ไม่สามารถอัพได้เนื่องจากอาวุธไม่ครบมือ เราก็เลยถ่ายรูปมาทุกวัน เพื่อมาบันทึกย้อนหลัง
โดยอีกข้อที่ตั้งใจไว้ก็คือ
6) ถ่ายรูปตัวเองทุกวันเป็นเวลา 1 ปี ดูดิ หน้าตาจะเปลี่ยนไปแค่ไหน
ทั้งนี้ทั้งนั้น ปีที่ผ่านมารู้สึกหน้าตาเริ่มเปลี่ยน ดูเด็กลงหยั่งไงก็ไม่รู้ โฮะโฮะ! :lol:
นั่นแระ เลยอยากถ่ายไว้ดูซะหน่อย
แต่เนื่องจากสองอาทิตย์แรกที่ผ่านมาไม่ได้บันทึกเลยก็จะขอย้อนหลังไป
พร้อมกับบันทึกของใหม่ไปด้วย แน๊! งงอะดิ ไม่ต้องงง เดี๋ยวก็เข้าใจนะ

เริ่มกันเมื่อวันที่ 1 มกราคม ไม่ได้พูดพร่ำทำเพลงอะไร
เพราะยังลัลล๊าอยู่ที่เชียงใหม่ก็ไปตระเวนกิน กิน และกินแหลกคะ
ตามรูปเลย จะเห็นได้ว่าแม้คืนสิ้นปีจะจิตตกแค่ไหน
แต่เจอกล้องปุ๊บอิแก้วยิ้มสู้ตายคะ
ภาพจึงออกมาสดใสสวยงามอย่างที่เห็น ในใจน่ะนอยอยู่นะนั่นน่ะ :cry:

1 January 2010 at Nimman Rd,

1 January 2010 at Nimman Rd,

1 January 2010 at Mai Bakery

ประเด็นของวันที่ 1 มาอยู่ที่ช่วงเย็นเมื่อคุณเพื่อนที่รัก “โทนี่” (นามสมมติ)
เกิดอาการตาร้อนอยากมาหาเราที่เชียงใหม่มั่ง เพราะทั้งเรา และ ยุสมิซัง (นามสมมติ)
ต่างก็อยู่ที่นี่ เลยโทรมาบอกว่าเดี๋ยวบินมาหา เพราะเป็นสจ๊วตเลยหาตั๋วได้แบบชิลๆ
แต่มีหรอพวกเราจะเชื่อเพราะ  “โทนี่” (นามสมมติ) ชอบเนียนตลอด
พวกเราเลยไม่เชื่อคะ อะ แต่อานุภาพแห่งความรักเพื่อนมีอยู่จริง!
ประมาณทุ่มนึง โทนี่ โทรมาหาพร้อมบอกว่า “กูถึงแล้ว มารับด้วย”
โอ้ววว…ตอนนั้นในใจยังนึกว่า อย่ามาสตอน่ะมึง
แต่ก็วนรถไปที่สนามบินกัน ปรากฎว่า…มันมาคะ! :shock:
นาทีตอนที่เจอกันหยั่งกะไม่เจอกันมาเป็นสิบปี
โผเข้าหากัน กอดกันแล้วก็หมุนๆ เอ๊ะ! นี่มึงแฟนกรูหรอ?!
นั่นแหละคะ คือ พวกเรารักกัน อย่างที่เห็น
คืนนั้น เราเลยได้มาฉลองวันแรกของปีด้วยกันแบบอบอุ่นน่ารัก
ด้วยการ….กินหมูกระทะที่บ้านของ ยุสมิซัง (นามสมมติ)
มีคุณญาติและคุณแม่กินด้วยกัน น่ารักจริงๆ คะ
แม้อากาศจะหนาว แต่ก็อบอุ่นคะ
ตบท้ายด้วยการจิบไวน์เล็กน้อย แหม๊ ไฮโซ :lol:

1 January 2010 when Tony surprised us!

อะ แต่คืนนั้นไม่หยุดอยู่แค่นี้ เราไปตะลอนทัวร์กลางคืนกันด้วย
ไปไหน ไม่ขอบอก มันเป็นความลับสุดยอด
แต่ไปตบท้ายที่ตลาดช้้างเผือกที่ฝากท้องยามดึก
กินกันไป หัวเราะกันไป กับความระห่ำของโทนี่ที่รักเพื่อนซะเหลือเกิน

Happy Together!

นับว่าเป็นการเริ่มต้นปีที่ไม่เลวทีเดียวเลยนะ
แม้ “เค้า” อาจจะไม่ได้มาอยู่กับเราที่นี่
แต่เราก็ได้อยู่กับเพื่อนที่เรารัก และรักเรา
แบบนี้ก็อบอุ่นหัวใจดี
รักเพื่อนจัง ~

————————————————————————————————
14 มกราคม 2010
วันนี้อยู่บ้านเกือบทั้งวันเลย
อยู่กับพ่อ แม่ จูเนียร์ และลิลลี่
ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นเด็กนักเรียนที่ปิดเทอมอยู่มีความสุขจัง :mrgreen:

14 January 2010

สวัสดีปีใหม่นะ ~ ลาก่อน

คืนวันที่ 31 ธันวาคม 2009 คืนวันเค้าดาวน์
คืนที่ใครหลายคนย่อมเลือกที่จะอยู่กับคนที่ตัวเองรัก
ถ้าเราเลือกได้ เราคงขอเลือกอยู่กับเค้า
แต่เค้าคนนั้นเลือกที่จะไปฉลองกับคนที่เค้ารัก
ฟังดูเศร้า แต่เราเริ่มชาชิน
เพราะตั้งแต่เริ่มรู้สึกดีกันมา
เค้าไม่เคยเลือกที่จะอยู่กับเราในวันพืเศษสักครั้ง
อ่ะ มีครั้งนึงสินะ วันนั้นตอนที่เค้าไม่มีใคร เราได้อยู่ด้วยกัน
แต่เมื่อเค้าเลือกได้ เรามักไม่ใช่ตัวเลือกแรกของเค้าเสมอ
ไม่เป็นไร เรามันดวงเพื่อนอุปถัมภ์
เลยมาฉลองเค้าท์ดาวน์กับเพื่อนสาวและผองเพื่อนของเพื่อนสาวที่เชียงใหม่
โดยไปฉลองกันแบบเก๋ๆ ที่โรงแรม Grand Heritage ชั้น 17

Count Down 2010 at Grand Heritage

จากที่นี่เรามองเห็นวิวจากเชียงใหม่ทั้งเมืองเลย
สวยดีนะ สวยจนอยากให้เค้ามาอยู่ที่นี่ด้วยจัง
คืนนั้นเรามารวมกันอยู่เกือบยี่สิบชีวิตเพื่อฉลองเค้าท์ดาวน์กัน
เพื่อนก็แสนดีเตรียมอาวุธมาครบมือมาก
ทั้งชักเปรี๊ยะ ขนม ของขวัญจับฉลาก โคมลอย
เรียกว่า ฉลองแบบเต็มสตรีม
น่ารักเนอะ ดูแล้วก็สนุกดี
แต่คืนนั้นเราห่อเหี่ยวมาก พยายามที่จะสนุกนะ
แต่ก็อดไม่ได้ อดคิดถึงเค้าไม่ได้
เค้าคงฉลองอยู่กับคนที่เค้ารักสินะ

ความรู้สึกตอนนั้นเหมือนที่เค้าบอกกันไว้เลย
ว่าท่ามกลางคนมากมาย แต่ทำไมเรายังรู้สึกเหงา
พยายามนะ พยายามสนุกกับเพื่อนๆ
มันก็พอโอเค

แล้วก็ใกล้เวลาเที่ยงคืนเข้าไปทุกทีๆ

10

9

8

7

6

5

4

3

2

1

“สวัสดีปีใหม่”

เพื่อนบอกเรา เราบอกเพื่อน
ทุกคนยิ้ม หัวเราะกันอย่างสนุกสนาน
เราฝืนยิ้ม พยายามสนุกไปกับเพื่อนๆ
ท้องฟ้าเมืองเชียงใหม่สว่างไสวไปไปด้วยพลุ และโคมลอย
สวยจัง ~

Chiang Mai Sky

00:01 ของปี 2010
ไม่มีสัญญาณใดจากเค้าเลย
แม้เค้าจะอวยพรมาล่วงหน้าแล้วก็เถอะ
แต่เที่ยงคืนของปีเก่า ย่างเข้าปีใหม่
เราก็ยังอยากได้สัญญาณอะไรจากเค้าสักนิด

คืนนั้นเราตั้งใจว่า
ต่อจากนี้ไปเราจะต้องทำใจให้ได้สักที
ไม่มีเค้าเราก็ต้องยังอยู่ได้
ในเมื่อเค้าเลือกแล้ว
เราก็ต้องเคารพการตัดสินใจของเค้า
และเราก็ต้องเคารพตัวเองด้วย

สวัสดีปีใหม่นะ ~ ลาก่อน

สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์
ผลงานนี้ ใช้สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ต้นฉบับ นั่นก็คือ คุณสามารถนำบทความใน blog นี้ไปเผยแพร่ได้ แต่ต้องให้เครดิตคนเขียนด้วยนะจ๊ะ