7 มกราคม 2010
เผลอแป๊บก็ย่างเข้าวันที่ 5 ของการมาอยู่ที่ปายแล้ว
เวลาผ่านไปเร็วมากเลย
โทรไปหาแม่ แม่บอกว่าลงมาได้แล้วคนอื่นได้ไปเที่ยวบ้าง เป็นงั้นไป
เรายังไม่รู้เลยว่าจะอยู่ที่ปายอีกกี่วัน
หรือเราควรจะกลับได้แล้ว
แต่ถ้าถามใจ ใจบอกว่า “อย่าเพิ่งกลับ”

วันนี้เรากะ จี้ และ คุณเม่น มีแผนการกันด้วยนะ
เราจะไปถ่ายรูป Pre-Wedding กันที่
ดงพญาเสือโฮ่ง เอ้ย ป่าพญาเสือโคร่ง หรือ ดอกซากุระ
ที่ขุนแม่ยะ ห่างจากเมืองปายไปประมาณสามสิบโล
พวกเราจะเดินทางไปด้วยน้องโฟลว @nongflow

ตื่นเช้ามาเราเลยรีบแต่งตัว วันนี้ขอสวยสักนิดใส่กระโปรงนะ
แต่รองเท้าลุยๆ เหมือนเคยกับคอนเวิร์สสีชมพู

ก่อนออกตัวยังไม่วายขอแชะสภาพก่อนไปลุยงานสักนิด
อะ วันนี้เจ้าอยู่ เย็น เป็น สุข หมาเด็กที่ บ้านปายนา
เพิ่งได้บ้านใหม่และป้ายชื่อใหม่ด้วย น่ารักจัง

ก่อนออกนอกตัวเมืองปาย เราไปแวะเติมพลังกันที่ร้านกาแฟ
ร้านอะไรหว่า จำชื่อไม่ได้ อายจัง
เดี๋ยวไปถามจี้ก่อนๆ
ที่ร้านนี้มีน้องเหมียวสีเทาๆ อยู่ตัวนึง
น่ารักมาก เชื่องมาก
เราเลยจับมาแชะซะ
ท่าทางติดใจเราซะด้วยมาคลอเคลียใหญ่เลยนะ

ร้านกาแฟร้านนี้อยู่นอกตัวเมืองปายมานิดหน่อย
ค่อนข้างห่างไกลจากความวุ่นวาย แต่ทว่าไม่เงียบเหงาจนเกินไป

บรื้น บรื้น! ออกเดินทางงงง
อากาศวันนี้เย็นสบายมากแต่ฟ้าแอบครึ้ม
พวกเราเริ่มเสียวว่าฝนจะตกรึป่าว?

ขับไปได้ครึ่งทางวิวระหว่างทางสวยจับใจ
อดไม่ได้เลยลงมาแชะภาพกันใหญ่เลย
คนมีคู่แชะภาพคู่ คนไม่มีคู่ก็โ่ด่เด่อย่างที่เห็น

ทางขึ้นไป ขุนแม่ยะ ค่อนข้างวิบากมาก  @nongflow คงไปไม่ไหว
พวกเราเลยกระโดดขึ้นกระบะไป เจอพี่ผู้ชายผู้หญิงคนหนึ่งแจมด้วย
ระหว่างทางเลยนั่งคุยกัน เค้าแสดงความยินดีกับว่าที่บ่าวสาว
ส่วนเรา เราบอกว่า “อกหักเลยหนีมาเที่ยวที่นี่คะ”
พี่เค้าบอกว่า “หน้าอย่างนี้มีคนหักอกด้วยหรอ?”
อื้มมม….หน้าอย่างเนี้ยแหละคะ เค้าหักซะป่นปี้เลย
นั่งโขยกๆ กันสักพักพวกเราก็มาถึง ป่าพญาเสือโคร่ง

วิวสวยมากๆ มองไปทางไหนก็มีแต่สีชมพู
หญ้าก็สวย เขียวชะอุ่มเลย
เหมาะกับการมาถ่าย Pre-Wedding มากๆ

แล้วก็ถึงคิวเราทำงานส่วนว่าที่เจ้าบ่าวเจ้าสาวพร้อมอยู่แล้ว
แอ็คชั่น! แชะ! แชะ! แชะ!
เรารัวชัตเตอร์ยิกๆ ว่าที่บ่าวสาวก็แอ็คกันอย่างไม่เหนื่อยเลย

จี้เตรียมชุดมาอย่างดีมีสองชุด
ชุดแรกดูสวยแบบเรโทร
ชุดสองสวยสไตล์โรมัน
สวยเนอะ

ส่วนเราไม่มีคู่ ถ่ายกะหมีละกันนะ

ลงมาจากขุนแม่ยะ เราก็ไปต่อกันที่หมู่บ้านยิปซี
เพราะว่าจี้จะไปหาคุณฝน คนตัดชุดแต่งงานช่วงเย็นของจี้
ระหว่างที่จี้คุย เราวิ่งไปวิ่งมาแถวนั้น
แผละ! ขี้นกตกใส่หน้าแบบไม่มีเตือน
สภาพออกมาอย่างที่เห็น
ไม่รู้ว่านี่ถือเป็นลางดีรึป่าวนะ?

เสร็จจากบ้านคุณฝนก็กลับบ้านไปพักเหนื่อยกัน
ก่อนจะออกมาฝากท้องที่ร้าน ผัดไทยหน้าวิน
ของกินขึ้นชื่อของที่นี่เี่ราสั่ง ผัดไทยหมูกรอบ
รสชาติงี้อร่อยสมชื่อ ผัดไทยรสดั้งเดิมไปได้ดีกะหมูกรอบ
จานนี้ให้เลยสิบเอ็ดดาว

อืมมม…อยู่ปายมาห้าวันแล้ว สบายใจดี
ไม่มีอาการปวดหัวเหมือนก่อนที่จะตัดสินใจลาออกจากงาน
เราคิดถึงเรื่องเครียดๆ น้อยลง แต่ยังคงคิดถึงเค้าเท่าเดิม
บางทีก็แอบฝันไปเรื่อย ฝันว่าเค้าจะขึ้นมาหาเราที่นี่
มารับเรากลับไป แต่ว่ามันคือฝันงัย
ฝันที่ไม่มีวันเป็นจริง
ตอนนี้เค้ากำลังอยู่กับคนที่เค้ารัก
ส่วนเรา…เราทำได้ก็แค่หวังว่าเวลาจะช่วยให้ทุกอย่างดีขึ้น
ว่าแต่มันจะอีกนานมั้ยนะ?