จูเนียร์เป็นโกลเด้นที่ชอบสร้างวีรกรรมมาก
ต้ังกะเด็กจนโตชอบหาเรื่องมาให้แม่มันใจหายเสมอๆ
ตอนปีแรกที่ได้มาก็เคยวิ่งเล่นเอาอุ้งขวาหน้าไปชนรั้วไม้
จนอุ้งฉีกส่งผลให้อุ้งขวาไม่ค่อยดีจนทุกวันนี้

เมื่อสามปีที่แล้วก็หูบวมเพราะชอบสะบัดหูจนหูบวม
แล้วก็นู่นนี่นั่นจนหูแหว่งไปติ๊ดนึง อันนี้เคยเขียนไว้ด้วย
ว่าด้วยความสะเพร่าของสัตวแพทย์
ว่าด้วยความสะเพร่าของสัตวแพทย์(2)เหตุเสียเงิน 7,900บ.!!!
นี่ยังไม่รวมสารพัดโรคที่เป็นปีละครั้งสองครั้งอีกนะ
ล่าสุดเมื่ออาทิตย์ที่แล้วจูเนียร์ก็เอาอีกจนได้

คืนนั้นประมาณสี่ทุ่มกว่าจะห้าทุ่มได้ยินเสียงเนียร์เห่าเลยลงไปดู
เอ๊ะ ก็ไม่เห็นมีรัยผิดปกติเลยปิดบ้านขึ้นห้อง เนียร์ก็ยังไม่หยุดเห่า
เลยเดินไปเปิดกรงให้แล้วก็ต้องแปลกใจที่เนียร์ไม่กระโดดลงมาแถมทำท่ายึกยักๆ
เลยชะโงกหัวไปดูใกล้ๆ ปรากฎว่าเนียร์เอาอุ้งซ้ายหน้าเข้าไปติดใต้ซี่กรงเฉยเลย
เรางี้ใจหายแว่บ เหงื่อแตกพลั่ก ลองคิดภาพตามนะ
เหมือนมีไม้ลูกชิ้นเสียบเข้ากลางอุ้งอะ
มันโหดมาก แล้วเนียร์ก็พยายามดึงอุ้งออกมา เรากรี๊ดอีกรอบ
เพราะถ้าทำอย่างนั้นอุ้งฉีกแน่นอนเลยรีบวิ่งไปตามพ่อกะแม่มา
เราพยายามดันเอาอุ้งออกมาเพราะมันมีช่องว่างอยู่นิดนึง
แต่ก็ไม่สามารถทำได้ ยังงงอยู่เลยว่าเนียร์เอาอุ้งสอดเขาไปได้งัยฟร่ะ
พ่อเลยไปเอาใบลื่อยอันเล็กๆ มาเลื่อยเพราะนาทีนั้นทำอะไรไม่ได้
นอกจากตัดกรงอย่างเดียวเท่านั้น เราเลยจับเนียร์ให้อยู่นิ่งๆ
เพราะไม่งั้นเนียร์ก็จะพยายามดึงอุ้งตัวเองออกตลอด
ส่วนพ่อก็เลื่อยกรงไป แม่ฉายไฟฉาย ลิลลี่นั่งสังเกตุการณือยู่ห่างๆ
เหงื่อเรางี้ไหลติ๋งๆ เลย ส่วนเนียร์กระดิกหางพั่บๆ
เหมือนจะบอกว่า ผมไม่เป็นรัยแต่เร็วๆ หน่อยก็ดี

ผ่านไปสิบนาทีพ่อก็เลื่อยกรงสำเร็จ เราค่อยๆ ดึงอุ้งเนียร์ออกมาแล้วดึงซี่กรงออก
แล้วยกตัวเนียร์มาดูอุ้ง (ล่าสุดที่ชั่งหนัก 30.45 กก.)
ไม่รู้เอาแรงมาจากไหน งงเหมือนกัน
จัดการใส่แผล ใส่คอลลาร์ กะว่าตอนเช้าพาไปฉีดยาบาดทะยัก
เพราะซี่กรงสนิมเยอะเหมือนกัน ดูสิอุ้งโบ๋เลย

ล่าสุดอาการดีขึ้นแล้วแต่อุ้งเป็นรูโบ๋ไปเลย ส่วนด้างล่างของอุ้งเหวอะไปเล็กน้อย
ทุกวันนี้ก็ยังงงอยู่ว่าเนียร์มันนอนท่าไหนถึงได้เอาอุ้งไปเสียบกับซี่กรงได้ เฮ้อ หมาตู

แม่นั่งบ่นไปกลุ้มไป ส่วนลูกหลับปุ๋ย ฮ่วย..