9 มกราคม 2010
และแล้ววันนี้ก็มาถึงวันที่เราต้องจากปาย
ครบหนึ่งสัปดาห์พอดีที่อยู่ที่นี่
ไม่อยากกลับเลย
ไม่อยากกลับไปเจอความจริงที่นั่น
เราเข้มแข็งขึ้นแล้วนะ แต่ยังไม่แข็งแรงขนาดนั้น
แต่จะช้าหรือเร็วเราก็ต้องกลับอยู่ดี

ตอนเช้าเราปั่นจักรยานไปซื้อตั๋วกลับลงมาเชียงใหม่
ได้เที่ยวเย็นๆ ประมาณสี่โมงกว่าๆ จะไปถึงเชียงใหม่ก็ราวทุ่มนิดๆ
ซื้อตั๋วเสร็จเราปั่นจักรยานผ่าน ร้านหนังสือฟรีฟอร์ม
ไปช้อปหนังสือมาสองเล่ม ความลับในความรัก
(ยืมจี้มาอ่านแต่อ่านไม่จบดันตกหลุมรักหนังสือไปซะแล้วเลยต้องซื้อซะเลย)
กับ ศาสดาเบสต์เซลเลอร์ ฮารูกิ มูราคามิ
เล่มสองนี้พี่ปราย พันแสงเซ็นให้ด้วย เพราะว่าพี่เค้าอยู่ร้านพอดี

พอปั่นกลับมาเราก็มาหม่ำๆ สปาเก็ตตี้เบคอนที่ จี้ ทำไว้หย่อยมากเลย
กลั้วคอด้วยโค้กซีโร่แซ่บที่สุด
แล้วจี้ก็โชว์ฝืมือการทำ กล้วยหอมพาราดิสโก้ หรือ เค้กกล้วยหอมนั่นเอง
โดยเราเป็นลูกมือช่วยบดกล้วย สนุกดี หอมด้วย
บดไปกลิ่นกล้วยหอมนี่วิ่งขึ้นมาทะลุจมูกเลย
บดเสร็จก็ส่งต่อให้คุณจี้เค้าไป
จี้ยุกยิกๆ อยู่หลังครัวแล้วก็ส่งต่อให้เตาอบทำหน้าที่ต่อ
ไม่นานนัก กล้วยหอมพาราดิสโก้ ก็สำเร็จเสร็จออกมาให้เราได้ชิม
ขอบอกเลยว่าเป็นเค้กกล้วยหอม เอ้ย กล้วยหอมพาราดิสโก้
รสชาติฉ่ำกล้วยมาก ตัวเค้กจะเยิ้มๆ ไม่แห้งเหมือนที่อื่นเค้าทำกัน
ถูกใจเราเลยแระ จี้ใจดีใส่กล่องกลับมาให้อีก 9 ชิ้น
จะเอาไปฝากพ่อเพราะพ่อชอบกินมาก หวังว่าคงอยู่ถึงนะ

เสร็จจากการกิน กิน และกิน
เราก็ไปแชะรูปที่ระทึกกกับผนังร้าน Sweet and Mellow ที่เราช่วยละเลงสักเล็กน้อย
ผนังสีเขียวๆ นี่ถ่ายรูปขึ้นดีเหมือนกันนะ
แต่เอ๊ะ นี่เราทำท่าหยั่งกะตัวกอลลั่มเลย ไหวมะเนี่ย?!
ถ่ายรูปเล่นได้ไม่นานรถก็มารับที่หน้าบ้านเลยไฮโซจริงๆ
เราร่ำลาจี้กะคุณเม่นแล้วก็วิ่งดุ๊กๆ ขึ้นรถไป
มุ่งหน้าสู่เมืองเชียงใหม่

ออกจากปายแล้วใจหายจัง
เราอยากอยู่ต่ออีกนิด
ให้ปายได้เยียวยาเราอีกนิด
เพื่อให้เราได้ลืมเค้าอีกนิด..

ป.ลิง. ที่เชียงใหม่ไปถึงปุ๊บเราก็ไปตื้ดปั๊บ
เฮ้ย! ยังงงงง เราไปแฮฟดินเนอร์ที่ร้าน Riverside ก่อน
อิ่มแล้วก็ไปตะวันแดง ต่อด้วย Warm Up
อะ ที่นี่เราเจอ @feelinglomo ด้วยนะ
ไม่พอไป Monkey อีก ต่อด้วย Fabric ยาวปาย
ตบท้ายด้วยก๋วยเตี๋ยวหัวนมที่ร้านอ๋องทิพรส
จะบอกว่าถึงเตียงปุ๊บเราสลบทันทีเลย